Şubat ayı onikisinin içinde en sevdiğim benim. Oksijenle bu ayda tanıştım ben; annemle, babamla, bugün beni karşılıksız seven tüm akrabağalarımla bu ayın "5"inde tanışmıştım. Huzur benim için babamın göğsünde uyumak, annemin kokusunu duymaktı. Sevgi, karşılksız birşeydi...
Öyle öğrendim ben; öyle sevdi beni annemle babam. Bende onları... Annemi, babamı, daha sonra aramıza katılan kardeşimi, kitaplarımı, dinediğim melodiyi sevdim. Büyüdükçe bir de fark ettim yanlış öğrenmişim hep. Sevgi çeşit çeşitmiş meğerse. Oyuncak bebeğini sevdiğin gibi anneni, babanı; onları sevdiğin gibi... 14 şubat işte onların sevgisine benzemeyen bir sevginin günü; "Aşk" ın günü ve "aşk çok azımızın karşılığını verebildiği bir lükstür." diyerek Nermin Bezmen bir gerçeği çok güzel ifade etmiş.
...
Bu lüksü yaşayan herkesin sevgililer günü kutlu olsun...
...
No comments:
Post a Comment