Kitap kahramanları ve ben

Şu sıralar okudğum bir kitaptan hayli etkileniyorum. Oradaki karakterlerle kendimi arkadaş gibi hissediyor hatta onlardan biri benmişim hissine kapılıyorum zaman zaman. Aslen roman karakterlerini adam akıllı tarttığımda ise hiç bir alaka kuramıyorum kendimle.
Bu da haliyle okuduğum yazara hayranlığımı arttırıyor. Karakteristiği bana hiç benzemeyen kahramanlara olay örgüsü içinde hak veriyor ve kendimi onlardan bir parça gibi hissediyorum...
Okuduğum bi kaç yazarda da olmuştu bu ama bu kadar güçlü hissedilmemişti açıkçası. Tek bedende bir kaç kişi oluyorum kitap okurken. Sadece zihnimde yanıp sönen kişilikler bunlar kitabın kapağını kapatmamla benden sıyrılıp giden...
Başka başka hayatların saydam konuğuyum ben okurken. Kitabı masama bırakıp da hayatın bana düşen rolüne döndüğüm de ise tazelenmiş bir ben oluyor artık sahnede.