Formu aldığım gün elime hafif zihnime ağır gelmişti. Benden içre olan bende ne kavgalar ne fırtınalar koparmıştı. Dökülüvermişti dizeler birer birer:
Soyutlukların perde sırası geldiğinde
Karanlıktır artık sahne
Bilet kesilmez bu oyunlara
Çok benlikli tek bedendedir herşey.
Sonra toparlandı düzene girdi; yerine oturdu düşünceler; soru işaretleri cevaplarını buldular; sahne aydınlandı yavaş yavaş. En son 7 ağustos akşamı siyah kalem, tercih formum ve ben...
Bugün epey ağırdı dosyam, formum... Tek tek girdik kodları; her girdide ben biraz daha hafifledim. Dosyam da tüy misali... Öylesi ağırmış o tercih formu; hissedilen ağırlığı tonlarcaymış meğer üzerimde.
No comments:
Post a Comment